BEN, sanatı sevmem.Sanat yapılınca böyle bi içim gıdıklanır, entel dantel yorumlar yapılınca karşımdakine aduket çekesim gelir.Ama kendim sanat yapınca bayılırım o hallerime. Beni kimse anlayamaz, neler düşündüm ben bunu yaparken bir bilseniz sizi kör cahiller diye geçiririm içimden. Mesela ,bok heykeli yada resmi yapsa dahi bunu sanat diye yutturabilecek çok fazla insan var. Hiç kimsenin de gıkı çıkamaz, e ben anlamadıysam allah benim belamı versin,cahil cühelayım ben diye geçiririz içimizden.Biraz atmak lazım sanat yaparken. San-at!! Cidden bak.Mesela öyle fransız filmleri var ki, tam 10 dk boyunca bir kızın yürüyüşünü izletebiliyorlar sana.Ne enteresan bir kamera açısı var ne de ışık. Ama yuttuğunla kalıyorsun o sahneyi. Kim bilir yönetmen neler anlatmak istedi o sahnede. Beyninin boku dökülene kadar tekrar tekrar izle yine bi halt anlıyamazsın sen.Çünkü sen sanat çemberinin dışındaki sıradan bir insansın. Ama yapması güzel, deneyin bak.
BEN, yalnız kalmayı severim.Ama öyle zamanlar olur ki, kendimden bile gitmek isterim. Bi müsade et arkadaş, valla gidip gelicem. Yoook bırakmaz iki saniye bile. Yalnızlık sanıldığının aksine kötü bir şey değildir. Dozunda olduğu sürece tabiki. Tek başına mağaza gezmek, kitap okumak, sinemaya gitmek, kafede oturmak. Kendinle baş başa kaliteli zaman geçirebilmek önemlidir.Ama yan etkileri olmuyor değil. Yıllardır kendi başıma film seyretmeye ya da sinemaya gitmeye alışık olduğumdan, yanımda birisi olduğu zaman onu yok sayıyorum farketmeden. Soru sorarlar ya 'e nolcak şimdi?' 'peki o kadın bunun sevgilisimiymiş?'. Yahu aynı anda izliyoruz be adam, sen ne biliyosan bende onu biliyorum. Yani yalnız olmadığımda, yada şartlar elvermediğinden ötürü yanımda birileri olduğunda kendimi hooop yalnızlık moduna alıp yanımdakileri yok sayabiliyorum. Yan etki diyorum çünkü kötü bişey bu. Çok ayıp.
BEN, insanların doğuştan kötü ve bencil olduklarına inanıyorum. Yani kim istemez ki birinin laptobunu çalmayı? Yada birine sinirlenip o anda bıçaklayıvermeyi? Birisi karşınızda aptal aptal konuştuğunda, nezaketinizi bozup 'off kapa çeneni beeeaa' diye bağırmayı istemez misiniz? Herkesin içinden geçer böyle şeyler. Kolay bi kere. İç güdüsel davransak, dışarıdan hiç bir yaptırım gücü olmasa, günah olmasa,ayıp olmasa, yasak olmasa, hapishane olmasa.. Çatır çatır isteyen istediği gibi davransa, dünyadan uzaya kötülük damla damla akardı resmen. Özümüz, iç güdümüz bu ama.Elden bişey gelmez.Bencilliğe gelince,her insan çok feci bencildir bi kere. Neden mi? Friends dizisinde tam da benim düşündüğüm gibi açıklamışlardı bu düşüncemi. Hiç bir iyilik ve fedakarlık yoktur ki, sana mutluluk olarak geri dönmesin. Mesela bir fakire para veriyorsun, e onu ananın hayrına yapmıyosun tabi.Sonucunda mutlu olup kendini tatmin ediyorsun bir şekilde.Kahramanlık yapıp birinin hayatını kurtarıyosun mesela, e kahraman oluyosun işte.Bundan öte mutluluk varmı? Yaptığın iyilikler bile bir şekilde sana mutluluk olarak geri dönüyor.Düz bencilliklerden bahsetmiyorum bile.Özet olarak kötüyüz biz kötüyüz kötüyüz kötüyüzzzzz.
BEN serisine daha sonra devam edeceğim. Fazla uzatmaya gerek yok bugün.Evet yok
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder