http://fizy.com/#s/16wnbf
koştum, koştum, durmadan,ayaklarımı hissetmeyene kadar koştum.arkama bakmadan,önümü görmeden, insanları takmadan koştum. vücudum sızladıkça, kalbim inatla dışarı çıkmak isteyip kendi başına koşmaya çalışacak kadar attıkça göğsümde, dudaklarım çatladıkça değen rüzgardan, gözlerimden kulaklarıma doğru yaşlar aktıkça, düşmekten korkan aklıma hükmeden adrenalin kazandıkça her seferinde,içimden tek bir şey geçti hep; bakma geriye.
yoruldum, nefesimi düzene sokamıyorum bir türlü.ellerimi dizlerime koyup dinlenmek tek yapmakta olduğum. Ateş bastı birdenbire, birazdan su fışkıracak her yerimden, onun habercisi bu ateş. Nefret ediyorum terlemekten.Koşmaya devam edebilseydim,rüzgar içeri doğru itelerdi ter damlacıklarını.savaşamazlardı rüzgarla. şimdi,duran rüzgarın ardından el ele verip çıkıyorlar dışarı yüzsüzce. nefes alışverişim sonunda düzene girdi. kaldırıyorum kafamı, merak ettiğim tek bir şey var o an; neredeyim?

4 yorum:
run forest run
o da bi bakış açısı tabi=) o da olur
bazen durmak bazen de koşmak gerek..ama bunu okuduktan sonra 'kesinlikle koşmak'...eline sağlık..süper olmuş..
afiyet olsun efem, ağzınız tatlandıysa ne ala=)
Yorum Gönder