Davut, gel yavrum seni Türkiye'ye götürüverem



              Yurt dışına çıkıldığında şöyle bir kafa oluşuyor insanda; burada istediğimi yaparım nasıl olsa kimse tanımıyor beni.Yahu sanki kendi ülkende herkes mi tanıyor seni.Yok ama, bu mantık her tarafını sarıyor yurt dışında.Bizi de nasıl sarmış bu düşünce,nasıl sarmış! Yerimizde duramadık, kendi önümüzü alamadık.Ne çılgınlıklar ne çılgınlıklar...
               Bir önceki yazımda demiştim ki devam edeceğim italya hatıralarına,biraz meraklanın.Yapılan en çılgınca şey bu fotoğraftı işte.Başka da bir bok yapmadık. Bizden geçmiş arkadaş..Anca Davut'unkiyle uğraştık. Budur..

Hiç yorum yok: