Efenim,bu aralar evle çok ilgilenemediğimizden midir bilmem kibrit kutusu büyüklüğündeki evimizde garip olaylar yaşanmaya başlandı.
İstanbula ilk geldiğim sene ablamla ev arkadaşı kalıyorlardı,şuan ablamla birlikte kaldığımız evde.Bir gün oturuyoruz,dıt dıt dıt dıııııııt,dıt dıt dıt dıııııııııııt diye bir ses.Telefondaki meşgul sesi.Allah allah bizim evde de telefon yok ki diye düşünürken ben, ablam çok normal bir şeymiş gibi 'ha o meşgul tonu' dedi.Nasıl yani?Duvarın içinden geliyor ses.Komşudan gelme olasılığı yok,çünkü kim telefonunu bu kadar uzun süre açık bırakıp eziyet eder kendine?Ve milletin meşgul tonu bize nasıl bu kadar net bir şekilde ulaşabilir? Bu sorular muallakta kaldı ve bizim için meşgul tonu gizemini hala koruyor.O günden sonrada bir çok kez meşgul tonu ara ara gelip gitti.Bu aralar özledik mesela kendisini.
Bizim evin bir özelliği de ezelden beri sahip olduğu 'uyutucu etkisi'. Eve kim gelirse gelsin dayanma süresi en fazla 2 saat. Ondan sonra evin büyüsüne kapılınır ve salondaki yatak-kanepe karışımı oluşumun üstünde sızılır.Ben gececiyim diyen kaç kurban verdi o koltuk.Uyuma problemi yaşayanlara duyurulur!
evin bir başka özelliğine gelirsek,o da asla hayvanın eksik olmamasıdır.İlk senelerde bizimle olan sempati(kedi kendisi),tavşan,balık,kuş....Şu sıralar evimizde bir balık çiftliği var.Şöyle anlatabilirim durumu; yaklaşık 100 balık, bir insanın içine rahatlıkla sığabileceği büyüklükte bir akvaryum ve onun yarısı büyüklüğünde olan yavruluk. Balıklardan nefret etmeme rağmen defalarca temizlemek zorunda kaldığım akvaryumlar bir bakıma evimizin içerisindeki evler gibi.Ve kesinlikle sanıldığı gibi monoton hayatları yok balıkların.Bazı dönemler gerçekleşen seks patlaması,bunalım geçiren balıklar arasında ki depresyon salgını ve ardından gelen intiharlar..(evet akvaryumdan atıyorlar kendilerini)..Temizleme motorları inanılmaz gürültülü olduğu için,gece uyurken kalkıp fişi çekmişliğim ve hepsini öldürmüşlüğüm de vardır.
son olarak;
ablam günlerdir balkon kapısını açık bırakıp işe gidiyor ev havalansın diye.Geçen gün okuldan geldim,guk guuukkk giye bir ses.Ardından gelen kanat sesleri.Bir baktım ablamın dolabının üstünde bir kumru.Göz göze geldik resmen.Sonra azıcık kaykıldı kenara,bir de ne göreyim karısı çömelmiş yumurtlayacak.Beni görünce rahatsız oldular tabi,trip atarak gittiler.Hemen olay mahalline baktım.Resmen çer çöpten yuva yapmışlar oraya.Böyle bir olay nasıl farkedilmez, bir insan kuşların odasına yuva yaptığını nasıl anlamaz orasını bilemiyorum.Kuş yuvası bozulmamalı gibi bir batıl inançtan ötürü, o yuvayı sonsuza dek bozamayacağımızı bildiğimiz için hala her gün balkon kapısını açık bırakıyoruz (hırsızlara duyurulur).Resmen evimiz çiftleşme mekanı haline geldi ama zarar yok.Her şey tabiat için..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder